است ، توجه نموده ادب حضور را ملحوظ داشت . و پس از آن ، به مطلق كثرات غيب و شهادت توجه پيدا نموده ، ادب حضور را ملحوظ داشته ، شفاهاً سلام تقديم داشت و سفر رابع كه « من الخلق الى الخلق » « 1 » است تمام شد . و اين اجمال را تفصيل بيش از آن است ، كه اكنون « من عاجزم ز گفتن و خلق از شنيدنش » « 2 » .

--> ( 1 ) - « اشاره است به يكى از اسفار اربعه كه عرفا در سلوك معنوى براى سالك قائل شده‌اند . مراجعه شود به رسالهء مرحوم آقا محمّدرضا قمشه‌اى دربارهء اسفار اربعه كه حضرت امام قدّس سرّه در كتاب مصباح الهداية ملخّص آن را نقل فرموده‌اند » . ( مصباح الهداية إلى الخلافة و الولاية ، مصباح سوم ، وميض 9 - 12 ؛ و به مقدمهء مرحوم صدرالمتألّهين بر كتاب اسفار . ر . ك : الحكمة المتعالية ، ج 1 ، ص 13 ) ( 2 ) - « من گنگ خواب ديده و عالم تمام كرمن عاجزم ز گفتن و خلق از شنيدنش » . ( منسوب به شمس تبريزى )